پابرهنه تا صبح

جاده ای پر از بهار و عطر یاس

تو عشق دل من و قشنگ ترین مو فرفری دنیایی. من از حالا تا همیشه دور حواسم هست بهت. تا من هستم تو تنها نمی مونی. من سرزنشت نمی کنم. باید بدونی که کنار من می تونی هرکسی باشی و نهایت لذت ببری از خودت بودن. چون من هیچ موقع، هیچ کجا اجازه نمی دم تو آسیبی ببینی. اما عزیزکم. این دنیا رنج و درد زیاد داره برای تحمیل به تو و قلب پاک تو. ازت می خوام مهربون بمونی و شجاع. کمی هم باور داشته باشی به جادو گاهی. فراموش نکن زیباترین تویی، تا روح زن در وجود تو آمیخته ست؛ در عین زیبایی و وقار، آزاده و قدرتمند ترین تویی. کوچولوی شیرینم. بعد ها می فهمی آدمک ها آن چنان لایق اهمیت نبودند که تو به این خاطر از محبت و اصل اصالت خودت دل چرکین باشی. چه حیف! اگر روزی هم خواستی جای فرد دیگری باشی. و کم شمردی نعمت ها و موهبت ها که در مشت داری برای متفاوت بودن. باید ایمان بیاری که جهان مملو از برکت، عشق و خوبی هاست. وگرنه و اگر مخالف این موضوع باشی و دنیا در اطرافت رو سرشار از زشتی ها تصور کنی؛ نمی تونی به انتظار بنشینی برای رخ دادن اتفاق خوبی. روزی عاشق میشی و روزی دل شکسته. این خاصیت زنده بودنِ عزیزم. پس نیک زندگی کن و بجنب برای کشف امضای اسم خودت. چرا که از آدم ها یک اسم نیکو می مونه به یاد و خاطره یک لبخند در باد.

 

- ازت می خوام مهربون بمونی و شجاع 

تولدت مبارک پرنسس من، دوستت دارم. از حالا تا همیشه دور

از طرف بهارِ تو؛ با عشق و یک عالم بوسه

405/2/31