پابرهنه تا صبح

جاده ای پر از بهار و عطر یاس

چابهار؛ اون خونه‌‌ست که عاشقشم. یک روز بهش برمی گردم و زیر درخت های حرای اون، رو به روی ساحل شب تاب، می میرم.