پابرهنه تا صبح

- امروزاون کتاب تاریخ موسیقی رو می خوندم. مفهوم نت زینت جالب برانگیز بود برام

+ باخ و برو بچه ها

- بله

+ اوهوم فقط یک علامت نیست استایل داره مثلا زمان هندل و باخ نمینوشتن خودشون میدونستن. استایل باروک از دل نوازنده میاد

- شاید نه ازنظر هارمونیک نویسنده می گفت درنقد اجرا تنها برای دیگران از اجرای "نت اشتباه" استفاده می کنیم. به چشم یک اصطلاح نسبی. و به طنز؟ این رو من نمی دونم و اگر اجرای یک نت اشتباه برگرده به خود شخص از زینت اون یاد می کنیم

+ این جای فکر داره. جالب بود امشب اینو گفتی بهم

شرایطش حتی

فکر میکردم

بهار واقعا اجرا کردن

یک حال عجیبی داره

اولین اجرای من دبوسی بود

- مهتاب؟

+ نه من اون روز آرابسک از دبوسی رو زدم و یک والس از شوپن

- با وجود اینکه تجربه ملموس ندارم اما شما نوازنده ها.. از عارفان زمین باید باشید

+ نمیدونم چی بگم. این نظر تو قشنگه. 

چون نوازنده برای همه مینوازد. و بهار سخت ترین مخاطب اون گروهی هستند که عام شاید محسوب بشن اما "موسیقی رو میفهمن" و با هنر مانوس هستند

- حتی این اقاهه هم می گفت کدوم آدم عاقلی تموم زندگیش رو وقف پرداختن به طرح هایی می کنه که از دوازده نت بدست میاد

و می گفت چیزهای بهتری برای پرداختن وجود داره

+ میگفت باید دیوانه بود

- من از دیوانه نه، عارف می گم،، یک گم گشته

و من شیفته ام درباره کار تو؛ نمی گم موسیقی. چون نجوا در نظرم همه پیام صداست

مثل لالایی مادر

یا که یک زمزمه زیرلب

کار تو زیبایی داره در نگاه من. می تونم ساعت ها بشینم و خیره باشم

+ مسیرش منم عاشق مسیرم

این رو من درونت دیدم همینطور. به نوبه خودت. و این از دوست داشتنی های  شماست

برای من امشب درس بزرگی بود. تا فراموش نکنم آهنگ زندگی رو. همینطور طبیعت با تو گفتن و یاد گرفتن

- هرگز نمی تونستم متصور این باشم که یار آینده من بی درک باشه از زیبایی

می تونست هنرمند هم نباشه و اما مثل خود من یک هنر دوست خوب

+ و همچنین من

- پس چه بهتر که یک هنرمند قهار از آب دراومدی عزیزم :)

+ :))

دوشنبه شب به وقت چای