بعد از با خود نشستن ها و تحلیل بی رویه، از نو برخواستن و دریافتن "اصل نیت" مجدد ایستادن و شخم زدن ریشه هر دلیل نارسیده و نورسیده به مرکز ثقل این مغز من دانستم اگر با دوربین دستی عکاسی نکردم و آنوقت سهمناک عذاب چون خاله قورباغه ای غرغر کنان دست به اشتراک بی معنی اینستایی، "مد فرنگی مآبی دیجیتال" شات ها از موبایل برده و به ریش آرمان دشت بلاگ خود خنده کردم؛ پشت جفت دستان آه مرطوبم را سوزانده و بس زهر غم بنوشم.
-حالا که تبریک میگن از دور و نزدیک روز دختر رو به زور :) من تبریک می گم این روز به تو نازنینم. اگرچه دختر نیستی و اما گل یاسی و نازدار